| تبليغات | X |
فستیوال دزدان دریایی
برای کسب اطلاعات بیشتر لطفا به لینک زیر مراجعه کنید
http://www.thepiratefestival.com/
Sep 2 to 4
Avast me hearties, the First Annual PIRATE FESTIVAL at Historic Fort York be dropping anchor. Grab parrots, hooks, and eye patches and get ready to walk the plank ye scurvy dogs. For seven days Cap’n Hernando Jidewej and his band of playful scallywags be taking over Fort York for high sea adventure, cuisine and fun.
Thar she blows! Landlubbers, sea cap’ns and all who share the heart of a pirate be welcome. The village stages will be filled from morning 'til evening with family friendly shows. There be buxom beauties and wenches on hand, music and comedy, feats of skill and bravery, sword fighting, and buried treasure to hunt.
الببللللللللللکارناوال تابستانی اهالی
دریای "کاراییب" مقیم تورونتو
که" کاریبانا " نامیده میشود
Every summer, Toronto (Canada) blazes with the excitement of calypso,
steel pan and elaborate masquerade costumes during the annual Toronto Caribbean Carnival (Caribana™) Festival.
Toronto Caribbean Carnival (Caribana), celebrating its 39th anniversary in 2006, is the largest Caribbean festival in North America. Presented by the Festival Management Committee, the two-week Festival attracts over a million participants annually, including hundreds of thousands of American tourists.
Among the highlights is the Parade, one of the largest in North America. Thousands of brilliantly costumed masqueraders and dozens of trucks carrying live soca, calypso, steel pan, reggae and salsa artists jam the 1.5 km parade route all day, to the delight of hundreds of thousands of onlookers.
Other keynote events include the King and Queen of the Bands Competition and the two-day Olympic Island Caribbean Arts Festival. Outdoor concerts of Caribbean music, calypso harbour cruise parties and glamourous dances round out the entertainment roster.
Caribana was created in 1967 as a community heritage project for Canada's Centennial year. Based on Trinidad Carnival, the Festival now also includes the music, dance, food and costumes of Jamaica, Guyana, the Bahamas, Brazil and other cultures represented in Toronto - the world's most culturally diverse city.
تصاویری از مراسم امسال "کاریبانا"
تصاویری از مراسم "کاریبانا" سال ۲۰۰۵ و ۲۰۰۴
کنسرت تابستانی یکشنبه ها
Sunday Serenades
کنسرت های یکشنبه از ۱۶ جولای تا آگوست ۲۷
July 16 - August 27, 2006
Mel Lastman Square
SundayConcerts
FREE!
کفشهای رقصتان را بپوشید و برای رقص و پایکوبی به میدان "مل لست من" بیایید.
همه ساله مراسم رقص و پایکوبی در یکشنبه عصر ها بین ساعات ۵/۷ تا ۹ بعد ازظهر در این محل برگزار میشود هرهفته یکی از گروه های جاز میزبان جشن تابستانی میباشد
برنامه کنسرت ها را با کلیک اینجا مشاهده کنید Take a look at the concert line-up
یکشنبه ۲۳ جولای با گروه Swing Rosie
Plus, check out our contest for your chance to win $1000!
میزبانان این هفته گروه Swing Rosie میباشند
جهت کسب اطلاعات بیشتر به لینک زیر مراجعه کنید
دو اثر ایرانی در میان گنجینه تمدن چین
موزه سلطنتی انتاریو در بخشی از سیاست گسترش خود، مساحت جدیدی به وسعت ٨١٠ متر مربع را به گنجینه ای کم نظیر از آثار ٧ هزار سال تاریخ چین اختصاص داده که یکی از بهترین گنجینه های مربوط به این گونه آثار در بیرون از مرزهای چین به شمار می رود.
آنچه ممکن است در نظر یک ایرانی بازدید کننده به اندازه اصل نمایشگاه - که خود دنیایی از زیبایی هنرمندانه است- جالب باشد، وجود دو شیء زیبای ایرانیست که شاید بتوان گفت ناخواسته و ندانسته در این گنجینه به نمایش گذاشته شده اند.
این آثار یک کاسه و بشقاب چینی لعاب داده براقند که به امپراطوری از سلسله کوینگ اهدا شده اند. در وسط بشقاب که چهار بیضی متقارن دارد، نام و القاب ظل السلطان- سلطان مسعود میرزا-، نوشته شده و تاریخ ١٢٩٧ (قمری) بر آن نقش بسته است.
در بیضی های دالبردار نقوش گل، بلبل و پروانه، و در بقیه قسمتهای کف بشقاب و حاشیه آن نقوش در هم برگها و گلهای سرخ به چشم می خورد. بر روی قسمت بیرونی کاسه هم نام و لقب رسمی ناصرالدین شاه - السلطان ابن السلطان ابن السلطان و الخاقان ابن الخاقان ابن الخاقان-، نقش بسته است.
سطح بیرونی کاسه نیز همچو بشقاب، به چهار قسمت مدور مساوی و دالبردار تقسیم شده، که رویشان به صورت یک در میان تصویر دو شیر شمشیر به دست نقش بسته است. از پشت این شیرها خورشید در حات طلوع است، و از بین دو شمشیرشان گلی شکفته که در وسط آن تاج شاهی قرار دارد. هر دو این اشیاء در نهایت زیبایی و هنرمندی خلق شده اند.
این دو اثر به مجموعه شارلوت منز گالبریث تعلق دارند که شوهرش فرانسوا لوگان گالبریث آنها را به یاد همسرش به موزه اهدا کرده است.
اثر دیگری که دیدنش در نمایشگاه مربوط به چین جلب نظر می کند، یک قرآن نفیس است که با خطی خوش در چهارچوبی از طرحهای زیبای اسلامی نگاشته شده است. این طرح شبیه کارهای چوبی است که بر روی ضریح برخی از امامزاده های ایران نیز به چشم می خورد.
ادیانی که خواستگاه آنها خارج از سرزمین چین بوده، از زمانهای دور به این سرزمین راه یافته اند. از آن میان اسلام و نصرانیت در قرن هشتم میلادی و در زمان سلسله تنگ در چین رایج شده اند.
یک جامعه یهودی نیز در قرن دوازدهم از خاورمیانه به شهر کی فینگ پایتخت سلسله سونگ رفته و در آنجا مستقر شدند. در دوره سلسله یوان از تیره مغول (١٢٧١ـ ١٣٦٨ میلادی) که چند ملیتی و چند فرهنگی در چین امری متداول محسوب می شد، ادیان زیادی در این سرزمین رواج پیدا کردند. اما اسلام و بعدها مسیحیت تنها دینهای خارجی بودند که تا امروز نیز حضور خود را در چین حفظ نموده اند.
نمایشگاه چین که ۲۵۰۰ اثر - از سفالینه های منقوش پیش از تاریخ تا مبلمان قرن ١۸ میلادی - را در خود جای داده، از ۶ بخش - نمایشگاه ماقبل تاریخ و برنز تی تی تسوئی ، سلسله های قین و هان مربوط به ۲۲١پیش از میلاد تا ۲۲۰ پس از میلاد مسیح، کاشفان سوئیگ و تنگ ۶١٧۹۰٧ پس از میلاد ، سلسله های سونگ، یوان ، و پیشرو مربوط به ۹۰٧ ١٣۶۸ پس از میلاد ، و سلسله های مینگ و کواینگ مربوط به ١٣۶۸١۹١۲- پس از میلاد ، تشکیل شده است.این آثار در چهار گالری به نمایش در آمده اند.
این نمایشگاهها رسماً در روز ١٧ فروردین (۶ آوریل) با حضور شخصیتهای فرهنگی و سیاسی چین و کانادا از جمله خانم چن ژیائو توئینگ سرکنسول کنسولگری جمهوری خلق چین در کانادا، آقای چن سوآنگ وابسته فرهنگی کنسولگری نامبرده، و مادلین ملیه وزیر فرهنگ دولت استانی انتاریو افتتاح شد.
در برنامه افتتاحیه که حضور در آن تنها با دعوتنامه رسمی امکان پذیر بود، ابتدا دوشیزه دن یو با "ارهو"- نوعی ویلن مخصوص چین- به نواختن موسیقی سنتی کشورش پرداخت و سپس گروه رقص شرق تورنتو نیز برداشتی از رقص مشهور ۱۰۰۰ دست را اجرا کردند.
موزه سلطنتی انتاریو، زیرمجموعه دولت استانی انتاریو محسوب می شود. این موزه که در سال ١٢٩١(١٩١٢ میلادی) بنیان نهاده شد، بزرگترین موزه تاریخ طبیعی و فرهنگهای جهان در کانادا محسوب می شود که در مجموع شش ملیون اثر هنری، معماری و علوم طبیعی دارد.
گفتگویی در مورد این نمایشگاه با خانم سارا اروین - مدیر مجموعه آسیایی بخش خاور دور موزه- انجام شده، که شرح آن در پی می آید.
مجموعه چین شما از بهترین های دنیا به شمار می رود، بهترین های دیگر در کجا نگهداری می شوند؟
در موزه متروپلیتن نیویورک، موسسه هنر شیکاگو، بریتیش میوزیوم انگلستان و برخی موزه های دیگر نیز مجموعه های خوبی وجود دارد.
این آثار را چگونه جمع آوری کرده و می کنید؟
بخش عمده مجموعه چین در دهه های ۲۰ـ ٣٠ قرن گذشته به این موزه راه پیدا کرد که بیشترشان در چین خریداری شده اند. در آن برهه دو نفر به اسامی جرج کرفتس و بیشاپ وایت بودند که در جمع آوری این آثار نقشی به سزا داشتند. در آن هنگام برخی کارگزاران و مجموعه داران اروپایی در چین به سر می بردند که این کارها را برای موزه ها و حراجیها خریداری کنند.
بنابراین همه چیز از بازار آزاد خریداری شد. همچنین برخی از مجموعه دارانی که در طی سالها به اشیاء چینی یا سایر کشورها علاقمند بودند، هدایای خوبی به موزه داده اند. به ندرت نیز آثاری از بازارهای مختلف خریداری شده است.
در این مجموعه دو اثر ایرانی وجود دارد که توسط شاهان ایران به امپراطوران چین اهدا شده اند. آیا شما آنها را به منظوری خاص در این نمایشگاه گنجانده اید و یا چون در دسترس بودند در اینجا قرار گرفته اند؟
علت قرار گرفتن آنها در این مجموعه این است که این آثار نمونه های ظروف سفالی ساخت چین هستند که صادر شده اند و اصولاً به همین منظور نیز ساخته شده اند. البته بخش زیادی از آنها به اروپا، آمریکای شمالی و ایران و سایر کشورها راه پیدا کردند.
اشیاء را چگونه گروه بندی می کنید (بر اساس تاریخ، ساخت، جنس و یا...)؟
بر اساس جنس، البته در برخی موارد مثلاً نقاشی یا مجسمه، موضوع آنها مورد نظر قرار می گیرد. گروه بندی یکی از موارد بامزه است که به ذائقه کارکنان مسئول بستگی دارد. روش جدا سازی آثار، عجیب است.
کار کردن در موزه را چطور می بینید؟ مثلاً نگاه کردن به آثاری که از ٧ هزار سال پیش وجود داشته اند و سازندگان آنها و افرادی که آنها را نگاه می کردند و یا می پرستیدند، همگی مدتهای مدیدی است که از این جهان رخت بربسته اند. کار کردن در موزه چه حسی به انسان می دهد؟
خیلی وقت است اینجا کار می کنم. آنچه می خواهم انجام دهم و جالب ترین مسئله برای من در واقع به نمایش گذاشتن این آثار است. این که بتوانم با دیگران سخن بگویم و به آنها پاسخ بدهم. چرا که مردم می آیند، از دیدن آنها لذت می برند و با فرهنگ گذشتگان و طرز زندگی آنها و آنچه که می ساختند، آشنا می شوند.
گاهی ما در مورد مسائل مربوط به این آثار اطلاعات کافی نداريم. چرا که مدارک کتبی در موردشان نداریم. بنابراین تنها کاری که از عهده ما بر می آید این است که آنها را به نمایش بگذاریم و بگوییم ما می دانیم این آثار کی و چگونه ساخته شده اند، اما دقیقاً نمی دانیم سازندگان آنها چه فکر و احساسی در موردشان داشتند.
چرا که در زمانی بسیار دور ساخته شده اند که امکان ثبت اطلاعاتشان وجود نداشت. همچنین دوست داریم مردم به این موزه مراجعه و اوقات خوشی را سپری کنند. ممکن است آنان به آثاری مانند این بشقاب ها نگاه کنند و مجذوب این چینی های صادراتی شوند. بنابراین ما هدفهای مختلفی را دنبال می کنیم.
 | |
| Information | |
|---|---|
| Location | Toronto, Canada |
| Status | 1973–1976 |
| Use | mixed use |
| Height | |
| Antenna/Spire | 553.3 m (1,815 ft) |
| Roof | 457.2 m (1,500 ft) |
| Top floor | 446.5 m (1,465 ft) |
| Technical Details | |
| Floor count | 147 |
| Floor area | ? |
| Architect | WZMH Architects |
در سال ۱۹۹۵ این برج از طرف "انجمن مهندسین سیویل آمریکا" و "فدراسیون جهانی برجهای بزرگ" بعنوان یکی از عجایب مدرن هغتگامه دنیا شناخته شد
در آینده اطلاعات فنی بیشتری به این پست خواهم افزود 
نوروز 85 در تورنتو
برای نخستین بار امسال از روز ٢٦- ٢٨اسفند (١۷-١۹مارس) در مجتمع معتبر فرهنگی -هنری "هاربر فرانت سنتر" جشنواره ای سه روزه به مناسبت نوروز برگزار شد.
بازگشایی رسمی این مراسم از ساعت ٣٠:٦ بعد از ظهر روز ٢٦اسفند (١۷مارس) با حضور جمعی آغاز شد که از پیش برای این مراسم دعوت شده بودند. در این مراسم تعدادی از شخصیت های فرهنگی ایرانی - مانند دکتر احسان یارشاطر- و مقامات کانادایی نیز حضور داشتند که برای نمونه می توان از دیوید زیمر نماینده مجلس استانی انتاریو نام برد.
دراين سه روز، بيش از ١٠٠ هنرمند،٤٠ برنامه مختلف اجرا کردند.
به طور کلی برنامه های جشنواره شامل چهار برنامه رقص، سه برنامه سينمايی - نمايش فيلم، نقد فيلم و کارگاه فيلمنامه نويسی- ، يک کارگاه مخصوص کودکان، هفت برنامه موسيقی، و سه برنامه نمايشی- تئاتر، نقالی و عروسک گردانی- بود .
رقص
برنامه های رقص که از ۵ بعدازظهر روز شنبه ٢۷ اسفند (١٨ مارس) آغاز شد، روز يکشنبه ٢٨ اسفند (١۹مارس) نیز ادامه داشت. با این تفاوت که برنامه یکشنبه از ساعت ٣٠׃١ نيمروز آغاز شد. در برنامه های روز شنبه، ساشار ظريف و گروهش- نخستین گروه- نمونه هایی از رقص های آسيای ميانه و آذربايجان را اجرا کردند که با برنامه آيدا مفتاحی و گروهش درساعت ٣٠׃۶ بعد از ظهر ادامه یافت.
این گروه نمونه هايی از رقص های محلی ايرانی را تقدیم علاقمندان نمودند. ساعت ٨ شامگاه برنامه رقص فتحی کراکاچيلی- از کردهای ترکيه- و نيز رقص شاهرخ مشکين قلم - مقيم پاريس- همزمان در دو سالن مختلف اجرا شد. کراکاچيلی رقص های ترکی و کردی با پس زمينه آسوری و ارمنی و مشکين قلم سه رقص مدرن با مضمون افسانه ها و اسطوره های ايرانی را عرضه کردند.
وقتی یکی از دختران گروه ساشار ظريف خود را دانشجوی غیر ایرانی دانشگاه یورک معرفی کرد و به فارسی نوروز را تبریک گفت، به شدت مورد تشویق تماشاگران قرار گرفت. دخترهای این گروه همچنین در آغاز یکی از رقصهای دسته جمعی خود، این مناسبت ملی را به زبان آذری تبریک گفتند.
رقص گروه آيدا مفتاحی پنج قطعه بود که با الهام ازحرکات رقص های محلی ، سنتی ، معاصر و نيز رقص های عارفانه طراحی و اجرا شد.
سينما
عارف محمدی ساعت ١١ پیش از ظهر روزهای شنبه و يکشنبه ٢۷- ٢٨اسفند (١٨-١۹مارس) درباره سينمای ايران صحبت کرد. او در روز نخست سینمای قبل از انقلاب و روز دوم سینمای بعد از انفلاب را تحلیل کرد.
فيلم " ننه لالا" به کارگردانی کامبوزيا پرتوی روزشنبه و بازی "بزرگان" او روز يکشنبه در ساعت ٣٠׃١٢به نمایش در آمدند. این کارگردان در هر دو روز نيز درساعت٤ بعد از ظهر کارگاه فيلمنامه نويسی داشت. او همچنین پس از نمایش فیلمهایش به پرسشهای تماشاگران پاسخ گفت. وی در پاسخ این پرسش که اگر حالا پس از ده سال قرار بود فيلم " ننه لالا" را بسازد آیا تغییری در آن می داد یا نه، گفت که جانمایه اثر قطعاً همینگونه باقی می ماند، اما در پرداخت آن بی تردید تغییراتی می داد.
کارگاه مخصوص کودکان نیز از ساعت ١٢تا ۷ بعد از ظهر روز شنبه ٢۷ اسفند (١٨ مارس) برگزار شد. برنامه های این کارگاه عروسک گردانی، تخم مرغ رنگ کردن و رقص بود.
موسيقی
کنسرت بزرگ " بوی بهار" به رهبری مهدی جوانفر در شب های ٢٦-٢۷ اسفند (١۷- ١٨ مارس) از ساعت ٣٠׃٨-١٠ شامگاه برگزار شد. در این کنسرت آثاری از ارسلان کامکار، شاهين فرهت، بهزاد رنجبران و فکرت اميروف آهنگساز آذربايجاني، اجرا شد. بوی بهار تنها برنامه غیر رایگان بود.
نخستین برنامه موسيقی سنتی ايرانی و کردی گروه حسن يوسف زمانی ٣٠:٤ بعدازظهر روز شنبه ٢۷اسفند (١٨ مارس) و تکرار آن روز بعد در ساعت ٣٠׃۵ بعد از ظهر اجرا شد.
برنامه گروه موسيقی جنوبی با عنوان رویکرد به شرق، روزهای ٢۷- ٢٨اسفند (١٨- ١۹مارس) به ترتیب در ساعات ۵ و ٣٠:٦ عصر برگزار گردید.
برنامه موسيقی پيروز يوسفیان و اد هنلی که تلفیقی از موسيقی غرب و شرق بود،٣٠:٦ عصر روز شنبه ٢۷اسفند (١٨ مارس) به اجرا در آمد.
گروه بهنام جهانبگلو با دی جی سیامک نیز از ساعت ٣٠:١٠ شامگاه برنامه داشتند.
دو نوازی موسيقی سنتی با حضور شاهرخ سعيدی در ساعت ٣٠׃١٢ نیمروز، آغازگر برنامه های موسيقی روز يکشنبه ٢٨ اسفند (١۹مارس) بود که با کارگاه آواز مهين مهاجر در ساعت ٣٠׃٢ بعد از ظهر همان روز دنبال شد.
این کارگاه- که محور اصلیش آواز برپايه آشنايی کلی با موسيقی سنتی ايران بود- شنوندگان خود را با این روش آشنا کرد.
در کنار برنامه های جشنواره کنسرت نوروزی، اساتید موسیقی ایران- محمد رضا شجریان، حسین علیزاده و کیهان کلهر- نیز در برنامه ای جداگانه در روز٢۷ اسفند (١٨ مارس) در تالار زیبای "روی تامسن" تورنتو پذیرای علاقمندان به موسیقی اصیل ایرانی بودند.
نمايش
در اين بخش سهيل پارسا و ساسان قهرمان هنرنمایی کردند. پارسا ساعت يک نیمروز شنبه ٢۷ اسفند (١٨ مارس) بخش هايی از نمايش شور حلاجش را بازخواني کرد. ساعت ٣٠׃١ قهرمان در چایخانه سنتی نقل شاهنامه گفت. ساعت ٣ بعدازظهر روزهای شنبه و يکشنبه ٢۷- ٢٨اسفند (١٨-١۹مارس) ويدا قهرمانی با عروسک هايش به هنر نمایی پرداخت. برنامه قهرمان عصر يکشنبه ساعت ۵ و بازخوانی پارسا در ساعت ٨ شامگاه يکشنبه تکرار شد.
گرچه زبان نمایش برنامه های ويدا قهرمانی انگليسی بود، ولی در مدت اجرا کلیه رسوم جشن نوروز- چهارشنبه سوری ، هفت سين و سيزده به در - مرورشد.
به همت گالری آرتا، نمایشگاه جمعی "رنگ سکوت" نیز در بخشی از سالن مارلین بروئر برپا شد که در آن هنرمندان ایرانی- کانادایی کارهای خود در زمینه های هنرهای تجسمی همچون نقاشی سنتی و مدرن، خطاطی و مینیاتور را در معرض دید تماشاگران قرار دادند.
برخی از هنرمندان هم نمایشگاههای انفرادی داشتند که از آن میان می توان از نمایشگاه عکس نادر داودی نام برد که زیر عنوان "مراسم میدان مل لستمن" در کتابخانه فرویو بر پا شد. تمامی عکسهای این نمایشگاه مربوط به جشنهای مشابه در سالهای پیشین بود.
غرفه های غذاهای خوشمزه ایرانی فضای جشنواره را از شمیمی خوش انباشته بود. سفره خانه درویش، لاپول و انجمن زنان افغاني غذاهای خود را در جشنواره عرضه کردند. این بخش تقریباً در تمام مدت به حدی شلوغ بود که گاه و بیگاه مودبانه از مشتریان درخواست می شد که پس از صرف عذا سالن را برای کسانی که از ناچاری بر پا ایستاده بودند، ترک کنند.
در بازار نوروزی کوچک جشنواره نیز، صنایع دستی و شیرینی های ایرانی ، در کنار کتاب و سایر کالاهای فرهنگي به علاقمندان ارائه می شد. یک سفره عقد نیز برای نمونه پهن شده بود که ملکناز صدوقی پیاپی به پرسش بازدیدکنندگان - که بیشترشان غیر ایرانی بودند- پاسخ می داد و فلسفه وجود اقلام روی سفره را با صبوری بارها و بارها تکرار می کرد.
دکورهای مربوط به چایحانه سنتی را- که برخی از برنامه ها از جمله نقالی در آن اجرا شد- دکور سازان حرفه ای به صورتی بسیار زیبا و چشم نواز ساخته و نصب کرده بودند که یادآور چایخانه های سنتی شهرهای ایران زمین بود. در تمامی مدت جشنواره تخت های چوبی پوشیده از قالی و گلیم های ایرانی ، پذیرای خیل مشتاقانی بود که ضمن تماشای برنامه های مورد علاقه خود چای می نوشیدند.
جشنواره برای دانش آموزان دبيرستانی داوطلب، گواهی نامه خدمات اجتماعي صادر کرد. بر اساس قوانین استان انتاریو، کار داوطلبانه برای پایان تحصیلات دبیرستانی ضروری محسوب می شود .
از آنجا که هوای تورنتو دست کم تا نیمه های بهار سرد است، تمام برنامه های جشنواره در فضاهای سرپوشيده هاربرفرانت سنتر برگزار شد.
این جشنواره با هزینه ای حدود ١٠۵ هزار دلار و تلاش و هماهنگی فشرده در زمانی بیش از دو سال و نیم به بر نشست.
زیر گنبد کبود به همت هاربر فرانت سنتر و انجمن ایرانی دانشگاه تورنتو و با حمایت مالی این دو نهاد و برخی از نشریات و نهادهای دیگر ایرانی و کانادایی برگزار شد. در کنار حامیان رسمی مالی این جشنواره بزرگ، ایرانیان دیگری نیز به صورت نقدی کمک کردند.
مدتها پیش از اجرای جشنواره، کميته برگزاری تقريباً هر روز جلسه داشت. اعضای این کمیته در چندین نوبت و با حضور درجمعهای مختلف، ایرانیان را در جریان روند کار خود قرار می دادند. برای نمونه می توان از دیدار آنها در روز ٢١ بهمن ١٣٨٤( ١٠ فوريه ) در سالن کتابخانه نورث يورک نام برد که در کنار حضار ایرانی ، ديويد زيمر نماينده مجلس استانی انتاریو وکريستين گرمن به نمايندگی از سوی هاربرفرانت سنتر نیز در آن شرکت داشتند.
اعضای کمیته در همه حال از ایرانیان می خواستند که در صورت تمایل، با کمکهای مادی ، معنوی ، کار داوطلبانه و اطلاع رسانی به ديگران از آنها حمايت کنند.
گر چه انتظار می رفت حدود ده هزار تن از اين جشنواره ديدن کنند، اما تعداد بازدید کنندگان بسیار بیش از این رقم بود. به طوری که گاهی میزان زیاد جمعیت راه بر حرکت می بست.
نوروز در رسانه های غیر ایرانی
روزنامه تورنتو استار در شماره ٢٤اسفند (١۵ مارس) خود با چاپ عکسی از خانم و آقای علیرضا میراشرفی در حال چیدن سفره هفت سین، در مقاله ای زیر عنوان "سال نوی سبز" به معرفی آداب و رسوم مربوط به نوروز ایرانیان و همزمانی آن با آغاز فصل بهار پرداخت. این روزنامه با حضور در رستوران زیبای انار در مرکز شهر تورنتو و به نقل از علیرضا میراشرفی در مورد چهارشنبه سوری، فلسفه هفت سین، خانه تکانی، فلسفه رشته پلو، سیزده بدر، و رسم نقالی در قهوه خانه های سنتی مطالب جذاب و خواندنی منتشر کرد. نشریه یاد شده با اشاره به اینکه نوروز در آذریایجان ، عراق و قزاقستان نیز جشن گرفته می شود (تاجیکستان ، افغانستان و برخی از دیگر کشورها ذکر نشده بود)، دستور پخت کوکوسبزی و درست کردن سالاد شیرازی را نیز در انتهای گزارش خود آورده بود.
شبکه رادیویی سراسری کانادا – سی بی سی- نیز در بخش های مختلف خود برنامه هایی را به معرفی نوروز اختصاص داد که در آنها از موسیقی اصیل ایرانی از جمله ترانه های محلی سیما بینا و موسیقی جدیدتر از جمله گروه آرین نیز استفاده شد.
